یعنی وارد ۴ سالگی میشویم

دقیقاْ چهارشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۸۳ اینجانب تصمیم گرفتم که وارد دنیای وبلاگ نویسی بشم و از این کارم تا الان که به شدت راضیم. دوستای خیلی خیلی خوبی پیدا کردم. اولین دوست وبلاگی من آوای عزیز بود که دلم براش خیلی تنگ شده و خیلی وقته که دیگه نمینویسه...

اعتراف میکنم که گاهی اوقات اصلاْ و ابداْ حال و حوصله وبلاگ نویسی رو ندارم ولی هیچوقت، حتی یکبار هم به فکر تعطیل کردن وبلاگم نیفتادم، چراشو نمیدونم، شاید چون یه جورایی بهش وابسته ام! (شما بخونید ا عتیاد البته)

اگه این چند وقته خیلی کمرنگ شده دلیلش اینه که به اندازه این ۷ سالی که کار کردم تو این ۲ هفته گذشته اینجا جون کندم! اگه به همت فرانکلین عزیزم نبود (بابت گوگل ریدر) حتی وقت سر زدن به دوستان رو هم پیدا نمیکردم، دستت درد نکنه دوستم

شبنم عزیز هم منو به بازی آهنگها دعوت کرده که هنوز فرصت اینکه بشینم فکر کنم ببینم کدوم آهنگ رو بیشتر دوست دارم رو پیدا نکردم، ببخشید دوستم